I Rimini-domkyrkja 22. august møtte paven menneske som lever med sjukdom og funksjonsnedsetjing. Den gamle kyrkja, sa han, seier til sjuke og fattige: «De er heime.»
Møtet avslutta ein tett reisedag. Først hadde han vore i det lille landet San Marino, deretter på den 47. utgåva av Meeting for Friendship Among the Peoples i kystbyen. EWTN News dekte besøket.
Ei kvinne i rullestol overrekte blomster då han kom inn. Biletet stod i stil med det som vart sagt inne i kyrkjerommet: dei som er sjuke eller har funksjonsnedsetjing, er ikkje gjester, men del av kyrkja sitt liv.
Aktiv deltaking, ikkje berre omsorg
Han oppmoda dei til å «follow the Lord by taking an active part in the life of the Church.» Det gjeld sokn, foreiningar og stader der menneske blir tekne imot og får tenestegjere.
Jesus arbeidde for å heile sjuke og gje dei eit liv verdig deira verdigheit, understreka han. Kyrkja skal difor ikkje stille nokon til sides. Isolasjon som ofte følgjer sjukdom, skal ikkje definere plassen i fellesskapet.
Messe ved hamna i Rimini
Seinare feira han messe ved hamna. I preika sa han at alt vi er og har, er gåve frå Gud. Den døyypte kristne er retta mot å omfamne, samle, ta imot, frigjere, tilgje og hjelpe den som er fange av synd og følgjene av ho.
Han knytte bodskapen til møtet i domkyrkja: kyrkja skal opne veg tilbake inn i fellesskapet. Med henvisning til Paulus’ brev til romarane skildra han Gud som enkel, fordi Gud er rein kjærleik, og kalla mennesket til å elske med eit hjarte likt hans og forme vegar og tankar etter hans.
Ingen konkrete retningslinjer for sokna vart lagt fram. Deltaking, mottak og teneste stod likevel sentralt i det som vart sagt både i domkyrkja og ved hamna.
